Chaos Music Composer - Po wczytaniu

Po wczytaniu Composera widzimy trzy okna funkcyjne: „inst” (instrument), „ptrn” (pattern) i „song”. Między tymi oknami poruszamy się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, przyciskając klawisz TAB. W prawym dolnym rogu ekranu widzimy okno pomocnicze – wskaźnik.

Zaczynamy pracę

Pracę zaczynamy w oknie „inst”. Widoczna w górnej części okna liczba oznacza numer instrumentu. Po wczytaniu posiada on jedno ze standardowo wbudowanych brzmień – ATARI. Możemy je zmienić wybierając spośród przygotowanej przez autora palety.
W tym celu naciskamy CONTROL G i kursorami „– =” szukamy odpowiedniego brzmienia. Możemy dokonywać odsłuchu grając na klawiaturze (patrz rysunek). Kiedy decydujemy się na którąś barwę, potwierdzamy to klawiszem RETURN. Warto zwrócić uwagę, że kiedy gramy na klawiaturze, jednocześnie widzimy poziom dźwięku na wskaźniku. Uwaga! Kiedy po numerze instrumentu ukazuje się wykrzyknik, brzmienie działa poprawnie tylko na śladzie pierwszym. Znak „–” po nazwie brzmienia oznacza, że dźwięk jest przestrojony o kwartę (np. przyciskając C otrzymujemy F).

Jak stworzyć własne brzmienie?

Możliwe jest również tworzenie własnych brzmień przez naciśnięcie CONTROL E. Kursorami „+ *” poruszamy się wzdłuż osi czasu, a kursorami „– =” ustalamy amplitudę dźwięku. Klawiszem TAN zaznaczamy akcent perkusyjny. „Przejeżdżając” do końca w prawo dostajemy się do parametrów dźwięku, które wymagają szerszego omówienia.

Parametry dźwięku

Cztery liczby widniejące po prawej stronie okienka odzwierciedlają wszystkie (oprócz obwiedni głośności) możliwe do ustawienia parametry dźwięku. Wszystkie są zapisane w notacji szesnastkowej. Zaczniemy je omawiać od ostatniego.

Najniżej jest długość wybrzmiewania dźwięku. 0 odpowiada dźwiękowi ciągłemu (ciągłemu ile oczywiście obwiednia nie kończy się wyciszeniem). Każda inna wartość określa co ile cykli zegarowych ma być zmniejszana o 1.

Wartość druga od dołu odzwierciedla szczególne strojenie instrumentów. Bajt zapisany szesnastkowo AB oznacza: starsza połówka bajtu czyli A określa ilość półnut o jaką dźwięk ma być oddalony od podstawowego. Służy to na przykład do zmiany tonacji niektórych basów. Przestrojone o 7 półnut grają w tej samej tonacji co większość dźwięków „czystych”. Młodsza połówka tegoż bajtu (B) używana jest przy instrumentach wibrujących i dwukanałowych. Wartość zapisana w tej połówce bajtu określa odstęp półnutowy między kolejnymi brzmieniami dźwięku wibrującego, lub analogiczny odstęp między brzmieniami dwukanałowymi.

Druga liczba od góry określa rodzaj dźwięku. Tutaj również każda połówka bajtu ma odrębne znaczenie. Dla bajtu zapisanego AB, A określa rodzaj zniekształcenia wg standardu ATARI. Dla przypomnienia wartości $a (10) i $e (14) dają czyste brzmienie. Inne wartości powodują mniejsze lub większe zniekształcenia. Młodsza połówka bajtu (B) oznacza rodzaj dźwięku jaki można uzyskać przy pomocy CMC. Określa się tu między innymi, czy ma to być ton standardowy, wibrujący, dwukanałowy itp. Szczegółowe „rozpracowanie” tej wartości zostawiam eksperymentom.

Liczba widoczna jako pierwsza tyczy się akcentów perkusyjnych dodanych w momencie ustalania obwiedni. Jak zwykle każda połówka bajtu ma inne znaczenie. Dla bajtu zapisanego AB B określa rodzaj akcentu, a raczej wartość zniekształcenia nałożonego na akcenty. Dozwolone są wartości 0–3 i oznaczają one:

0 – akcent szumowy (zniekształcenie $8)

1 – akcent czysty (zniekształcenie $a)

2 – akcent szumowy (zniekształcenie $2)

3 – akcent szumowy (zniekształcenie $4)

Starsza połówka bajtu (A) służy do definiowania wysokości akcentu. Wartości 0–c określają o ile półnut wysokość akcentu ma być oddalona od podstawowej wartości instrumentu. Wartość f oznacza maksymalnie wysoki akcent. E i d odpowiednio niższe. Wysokość zależna od wartości d, e i f jest ustalona arbitralnie.

Kiedy wszystkie parametry dźwięku już ustawimy potwierdzamy to RETURNem.

Klawisze sterujące

Za pomocą klawiszy kursora z SHIFTem możemy zmieniać ślady (co wskazuje strzałka na wskaźniku). Przy pomocy CONTROL „+ *” zmieniamy instrument. CONTROL „– =” zmienia rejestr klawiatury – widoczne poniżej wskaźnika dwie cyfry przedzielone dwukropkiem oznaczają oktawy odpowiadając dolnej i górnej części klawiatury (zobacz rysunek). Przyciskając CONTROL ESC możemy wyjść z programu (RUN spowoduje powrót do CMC). Naciśnięcie SHIFT CONTROL Delete powoduje wykasowanie wszystkich danych CMC. Wymienione w powyższym akapicie funkcje działają tak samo we wszystkich oknach.